اتفاقات اخیر در جاده مخصوص نشان میدهد که قیمتگذاری دستوری خودرو، بهعنوان کابوس بیپایان پس از آزادسازی ارز، همچنان خواب بازار خودرو را آشفته خواهد کرد. این در حالی است که این موضوع را باید یک تناقض آشکار در سیاستگذاریهای خودرویی دولت به شمار آورد.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، حذف ارز ترجیحی سیگنال امید به اقتصاد و تولید بود، اما در صنعت خودرو خبری از آزادی نیست. سقف قیمت دستوری همچنان پابرجاست و خودروهای ایرانی گرفتار کیفیت پایین، خطوط تولید فرسوده و زیان مداوماند. آزادسازی ارز بدون برداشتن دست دولت از قیمتها، تنها یک نمایش نیمهتمام است و مصرفکننده و تولیدکننده، هر دو قربانی این سیاست ناکارآمد باقی میمانند.
صنعت خودرو ایران گرفتار سیاستی است که نه مصرفکننده را محافظت میکند و نه تولیدکننده را توانمند میسازد. خودروسازان مجبورند نهادهها و قطعات خود را با قیمت واقعی تهیه کنند، اما محصول نهایی را با سقف دستوری بفروشند. نتیجه این سیاست مشخص است؛ زیان مداوم، خطوط تولید فرسوده و خودروهای کمکیفیت که نه توان رقابت در بازار داخلی را دارند و نه شانس صادرات. این وضعیت انگیزه سرمایهگذاری و نوآوری را از بین برده و تنها منبع درآمد برخی افراد و رانتهای پنهان باقی مانده است. صنعت خودرو درگیر چرخهای شده که نه تولیدکننده توان رشد دارد و نه مصرفکننده رضایت.
کارشناسان هشدار میدهند تنها زمانی قیمت خودرو از دستوری بودن آزاد میشود که دولت سقف قیمتها را بردارد و اجازه دهد بازار، هزینه واقعی تولید و عرضه را تعیین کند. تا آن لحظه، آزادسازی ارز تنها یک حرکت نمادین است که قادر به التیام زخم عمیق این صنعت نیست. تولیدکننده همچنان در چرخه زیان دستوپا میزند و مصرفکننده قربانی سیاستهای ناکارآمد میشود.
ادامه وضعیت فعلی، بازار داخلی را گرفتار خودروهای بیکیفیت، خطوط تولید فرسوده و آشفتگی عرضه کرده و انگیزه صادرات را نابود کرده است. خودروهایی که میتوانستند در بازارهای منطقهای و بینالمللی بدرخشند، در داخل خاک میخورند و تولیدکننده بهجای نوآوری، تنها به بقای زیانده فکر میکند. همزمان، مصرفکننده داخلی مجبور است هزینه اشتباهات سیاستگذار را بپردازد؛ پول بیشتر برای خودروهای بیکیفیت و انتظار طولانی برای تحویل محصولاتی که کیفیت آنها همواره مورد سؤال است.
صنعت خودرو ایران بیش از هر زمان دیگری به آزادی اقتصادی واقعی و بازار رقابتی نیاز دارد؛ نه سیاست دستوری که بیش از یک دهه توان تولید و صادرات را خرد کرده و تنها رانت و نارضایتی خلق کرده است. تا زمانی که سقف قیمت برداشته نشود، آزادسازی ارز تنها یک نیمهتمامی است؛ نیمهای که نه تولیدکننده را نجات میدهد و نه مصرفکننده را.
به بیان سادهتر، تا قیمتگذاری دستوری زنده است، ارز آزاد هم قدرت نجات خودروی ایران را ندارد و چرخه زیان و رکود ادامه خواهد یافت. در این میان، مصرفکننده واقعی از یک سو هر روز درگیر شعار و فریب میشود و از سوی دیگر، آرزوی خرید یک خودرو باکیفیت و قیمت مناسب، کمرنگ و کمرنگتر میشود.
نوشته قیمتگذاری دستوری خودرو؛ کابوس بیپایان پس از آزادسازی ارز اولین بار در اسب بخار. پدیدار شد.
نظر بدهید