در حالی که به نظر میرسید واگذاری مدیریت ایرانخودرو به بخش خصوصی، بهعنوان اولین، مهمترین و بلندترین گام برای خروج دولت از خودروسازی، الگویی برای ادامه این مسیر باشد، حالا وضعیت بهگونهای رقم خورده است که مخالفان خصوصیسازی در تلاش برای بازپسگیری مدیریت از بخش خصوصی و اصرار بر دولتی ماندن آن هستند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، ایرانخودرو بهعنوان یکی از بزرگترین نمادهای صنعتی کشور، این روزها بیش از هر زمان دیگری درگیر جنگی نابرابر شده است.
مالکیت ابدی دولتی
جنگی که نه با رقبای خارجی، بلکه با مخالفان داخلی خصوصیسازی و مدافعان «مالکیت ابدی دولتی» شکل گرفته است. این گروه با لجبازیها و اصرارهای غیرمنطقی، تلاش میکنند بخش خصوصی را از مدیریت و حتا مالکیت ایرانخودرو بیرون کنند؛ گویی موفقیتهای واقعی و ارتقای بهرهوری، تهدیدی برای منافع شخصی آنهاست.
واقعیت تلخ این است که چنین رفتارهایی هیچ مبنای اقتصادی ندارد و تنها نتیجه آن، معلق نگه داشتن صنعت و تحمیل ناکارآمدی بیشتر به کشور است. بخش خصوصی بارها ثابت کرده است که میتواند مدیریت و سرمایهگذاری مؤثری در خودروسازی داشته باشد، اما این مقاومتهای غیرمنطقی، راه پیشرفت را سد کرده و امید سرمایهگذاران واقعی را به یأس تبدیل میکند.
واگذاری سایپا در ابهام
این وضعیت نه محدود به ایرانخودروست و نه یک مشکل موقت. سایپا، دیگر خودروساز بزرگ کشور، نیز تحت تأثیر همین مخالفتها در ابهام کامل به سر میبرد. اگر روند واگذاریها با این سنگاندازیها ادامه یابد، سرمایهگذاران داخلی و خارجی بهطور طبیعی از ورود به پروژههای بزرگ خودروسازی منصرف خواهند شد. نتیجه آن، کاهش سرمایهگذاری، کند شدن نوآوری و عقب ماندن صنعت خودرو از بازارهای منطقهای و جهانی است.
چنین مقاومتهایی تنها یک پیام روشن دارد؛ برخی ترجیح میدهند اقتصاد کشور در چنبره سیاستهای محافظهکارانه و مدیریت ناکارآمد گرفتار بماند، حتا اگر این به قیمت از دست رفتن فرصتهای توسعه و رشد تمام شود. تلاش برای بازپسگیری مدیریت ایرانخودرو از بخش خصوصی، نهتنها بیمنطق است، بلکه خیانتی آشکار به منافع ملی و بخش خصوصی است که میخواهد به شکلی شایسته نقش خود را ایفا کند.
تیر خلاص به اعتماد سرمایهگذاران
این نگاه محافظهکارانه، در واقع تیر خلاص به اعتماد سرمایهگذاران است. هیچ سرمایهگذاری، چه داخلی و چه خارجی، نمیتواند در محیطی که واگذاریها با مقاومتهای غیرمنطقی و رفتارهای سلیقهای روبهروست ریسک کند. نتیجه نهایی، صنعتی کُند، رقابتناپذیر و در نهایت وابستهتر به حمایتهای دولتی خواهد بود.
دغدغه ملی یا نفع شخصی و گروهی
اگر تصمیمگیران و نهادهای اقتصادی واقعاً به توسعه صنعتی، ارتقای بهرهوری و جذب سرمایه علاقهمند هستند، باید با شجاعت این مقاومتها را کنار بزنند و مسیر خصوصیسازی واقعی را با سرعت و شفافیت ادامه دهند. هر تأخیر و هر لجبازی، تنها فرصتها را میسوزاند و آینده صنعت خودرو را تاریکتر میکند.
در پایان، یک واقعیت غیرقابل انکار وجود دارد؛ مخالفتهای سرسختانه با بخش خصوصی، نه از سر دغدغه ملی، بلکه از منافع محدود و نگاههای کوتاهمدت ناشی میشود. ایرانخودرو و سایپا قربانی این لجبازیها هستند و اگر سیاستگذاران اراده واقعی نداشته باشند، نهتنها توسعه صنعتی، بلکه ورود سرمایهگذاری و رقابتپذیری کشور نیز قربانی خواهد شد.
نوشته تلاش مخالفان خصوصیسازی برای بازپسگیری ایران خودرو اولین بار در اسب بخار. پدیدار شد.
نظر بدهید